(In memoriam Jos Brink)

Hij was door velen zeer bemind,
door God begiftigd met veel gaven.
Vakman zoals men weinig vindt,
een witte duif tussen de raven.
Hij bleef als mens altijd zich zelf,
was humorist en serieuze.
Die nu in 't hemels gewelf,
plaats heeft gekregen naar Gods keuze.

Zijn plannen werden wreed verstoord.
de ziekte kanker deed hem vellen.
Ik heb het op nieuws gehoord,
waar men van 't sterven deed vertellen.
Verbijsterd hoorde ik het aan,
ik kon mijn oren haast niet geloven.
Jos Brink was van ons heen gegaan,
opweg naar 't vaderhuis hierboven.

Hij was een mens met kwaliteit,
gepassioneerd en zeer bewogen.
Wiens warme lach de mens bevrijdt,
met schitteringen in zijn ogen.
Met mensen bleek hij zeer begaan,
hij had geen vijanden slechts vrienden.
Zij zagen hem met weemoed gaan,
en velen waren er die grienden.

Als pastor was hij zeer geliefd,
hij kende niet de God der wrake.
Maar hij sprak altijd van de liefd'
en wist steeds ieders hart te raken.
Hij was nabij in vreugde en smart,
liet anderen in zijn wijsheid delen.
Een mens met een gevoelig hart,
die veler harten kon bespelen.

Zijn kwinkslagen zijn ons bekend,
hij kreeg de lachers op zijn handen.
Dat was men zo van hem gewend,
smedend met mensen hechte banden.
Wat wij nu voelen is 't gemis,
de tijd Jos Brink is nu verleden.
Maar ik weet zeker waar hij is,
bij God de hemel in getreden.

Daar is Jos Brink nu amuseur,
en mag hij ook de trap aflopen.
Om lachend door een open deur,
ook daar zijn grappen te verkopen.
Als entertainer op en top,
mag hij wie boven zijn vermaken.
Daar feest hij voortaan nu non stop,
nooit meer belast door aardse zaken.
Justus A. van Tricht

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen